Czerwona wieża stojąca przy ujściu Parsęty to jeden z tych punktów w Kołobrzegu, które widać z daleka. 26 metrów wysokości, masywna konstrukcja z cegły, a wokół ruch statków i krzątanina portowa. Latarnia Morska w Kołobrzegu to coś więcej niż punkt nawigacyjny – to połączenie punktu widokowego, lekcji historii i symbolu miasta, który od 1945 roku niezmiennie prowadzi żeglarzy do bezpiecznej przystani.
Wejście na górę to zaledwie 110 schodów, z czego część kręci się spiralnie w ciasnej klatce wokół trzonu budynku, a pozostałe to metalowe stopnie biegnące już wewnątrz wieży. Wspinaczka nie jest męcząca – stopnie dość łagodne, więc radzą sobie z nimi nawet małe dzieci. A widok z tarasu? Stamtąd rozpościera się panorama na obie kołobrzeskie plaże, molo, port pasażerski, potężny falochron ciągnący się ponad 300 metrów w morze oraz sylwetkę miasta z charakterystyczną bryłą kolegiaty.
- wspaniały widok na kołobrzeskie plaże
- ciekawa historia od 1666 roku
- łatwe do pokonania schody
- tematyczne wystawy w środku
- unikalna architektura na fortach
Historia latarni – od wieżyczki portowej do symbolu powojennego Kołobrzegu
Pierwsze światło naprowadzające statki w Kołobrzegu zapłonęło w 1666 roku. Nie była to jednak pełnoprawna latarnia – zapalano je na wieżyczce budynku zarządu portu i to tylko wtedy, gdy załoga jakiegoś statku chciała zawinąć do portu nad Parsętą. Dopiero 200 lat później, w 1866 roku, na budynku stacji pilotów u nasady wschodniego falochronu stanął maszt z lampą zasilaną olejem rzepakowym. Od tamtej pory światło paliło się każdej nocy.
Przełom XIX i XX wieku to czas intensywnych przebudów. W 1899 roku wybudowano ryglowy budynek z 25-metrową wieżą, który już dekadę później zastąpiono solidniejszą konstrukcją z cegły. Zasięg światła wzrósł wtedy do 12 mil morskich, a zasilana gazem lampa znalazła się na wysokości 25 metrów nad poziomem morza.
13 marca 1945 roku, podczas walk o Kołobrzeg, niemieccy saperzy wysadzili latarnię w powietrze. Komendant portu uznał ją za zbyt dobry punkt orientacyjny dla polskich artylerzystów. Cztery dni później, 17 marca, w miejscu gdzie stała zniszczona latarnia, odbyły się historyczne zaślubiny Polski z morzem.
Obecna latarnia powstała jako pierwszy budynek odbudowanego Kołobrzegu. Uruchomiono ją już 11 listopada 1945 roku – zaledwie osiem miesięcy po zakończeniu walk. Budowali ją niemieccy jeńcy wojenni z cegieł pochodzących ze zniszczonych budynków miasta, używając do zaprawy piasku plażowego.
Decyzja o budowie zapadła z inicjatywy garnizonu radzieckiego stacjonującego w mieście, bez porozumienia ze stroną polską. Dlatego latarnia stanęła nie przed Fortem Ujście, jak planowano wcześniej, ale bezpośrednio na jego głównej platformie. To nietypowe posadowienie na fortyfikacjach z XVIII wieku dało możliwość wzniesienia wysokiej wieży i zapewniło stabilne fundamenty.
Co zobaczysz w środku i na szczycie latarni
Zwiedzanie zaczyna się od parteru, gdzie można zobaczyć wystawy tematyczne związane z historią nawigacji i samej latarni. W połowie wspinaczki schody przechodzą z murowanych na metalowe – zmiana ta jest wyraźnie wyczuwalna i dodaje całej wspinaczce charakteru.
Na szczycie czeka taras widokowy z panoramą na 360 stopni. Widać stąd całe ujście Parsęty, port wojenny i pasażerski, wschodnią i zachodnią plażę, drewniane molo wyciągające się w morze oraz miasto rozciągające się w głębi lądu. W pogodny dzień widoczność sięga kilkunastu kilometrów – można dostrzec zarówno latarnię w Gąskach na wschodzie, jak i tę w Niechorzu na zachodzie.
Sama laterna mieści urządzenie typu PRB-21 składające się z dwóch połączonych pięciokątów ustawionych na obrotowym stole. Na każdym panelu znajdują się dwie żarówki po 200 watów. Dzięki ustawieniu pięciokątów względem siebie o 36 stopni, latarnia świeci światłem przerywanym – charakterystyka to P (3s), czyli błysk co 3 sekundy. Zasięg światła wynosi 16 mil morskich, czyli prawie 30 kilometrów.
Latarnia jako pomnik historyczny
Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że latarnia pełni podwójną funkcję. To nie tylko obiekt nawigacyjny, ale także pomnik poświęcony polskim i radzieckim żołnierzom poległym w walkach o Kołobrzeg w marcu 1945 roku. Na wieży widnieje tablica upamiętniająca bohaterów, co czyni to miejsce szczególnym punktem pamięci narodowej.
W pobliżu latarni znajduje się armata przypominająca o wojennej historii tego miejsca oraz tablice poświęcone rybakom, którzy zginęli na morzu. To wszystko tworzy przestrzeń, w której przeplatają się różne warstwy historii Kołobrzegu – od wojennej traumy, przez odbudowę, aż po współczesną turystyczną funkcję miasta.
W 2001 roku latarnia przeszła gruntowny remont. Zbito wtedy cementowe tynki i odtworzono pierwotny wygląd sal wystawowych. Obiekt został wpisany do rejestru zabytków województwa zachodniopomorskiego.
Dla kogo jest ta atrakcja?
Latarnia sprawdzi się praktycznie dla każdego. Rodziny z dziećmi docenią łatwą wspinaczkę i ekscytujący widok z góry – dla dzieciaków sama wspinaczka po spiralnych, a potem metalowych schodach to już przygoda. Miłośnicy historii znajdą tu ciekawe połączenie wątków wojennych, powojennych i związanych z nawigacją morską.
Fotografowie i miłośnicy widoków mają tu prawdziwą gratką – taras widokowy daje możliwość uchwycenia panoram, jakich nie znajdzie się nigdzie indziej w Kołobrzegu. Wschód czy zachód słońca oglądany z wysokości 26 metrów to zupełnie inne doświadczenie niż z poziomu plaży.
Nie jest to jednak miejsce dla osób z problemami z poruszaniem się – brak windy oznacza, że jedyną drogą na górę są schody. Osoby z klaustrofobią mogą mieć problem z ciasną, spiralną częścią klatki schodowej w dolnej partii wieży.
Praktyczne informacje – ceny, godziny i dojazd
Latarnia znajduje się przy ulicy Morskiej 1, tuż przy wejściu do portu, między prawym brzegiem Parsęty a falochronem. To dosłownie kilka minut spaceru od centrum Kołobrzegu i kołobrzeskiej promenady.
Ceny biletów:
- Bilet normalny: 15 zł
- Bilet ulgowy: 10 zł
- Bilet rodzinny (2 osoby dorosłe + dzieci): 2+2 za 45 zł, 2+3 za 50 zł, 2+4 za 55 zł
- Bilet grupowy: 10 zł
Bilety ulgowe przysługują dzieciom, młodzieży szkolnej, studentom oraz seniorom – warto mieć przy sobie odpowiedni dokument.
Godziny otwarcia: Latarnia jest udostępniona do zwiedzania przez cały rok. W sezonie zimowym (np. w lutym) obiekt czynny jest od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00-16:00. W sezonie letnim godziny otwarcia są zwykle wydłużone – warto sprawdzić aktualne informacje przed wizytą, szczególnie planując przyjazd poza sezonem.
Jak dojechać: Latarnia położona jest w centrum Kołobrzegu, więc dojazd nie stanowi problemu. Można dojść pieszo z większości punktów w mieście – od dworca kolejowego to około 20 minut marszu w stronę morza. Samochodem najłatwiej kierować się na Port Pasażerski lub ul. Morską. W okolicy znajdują się płatne parkingi, choć w sezonie mogą być zatłoczone. Alternatywą jest komunikacja miejska – kilka linii autobusowych zatrzymuje się w pobliżu portu.
Ile czasu zarezerwować: Samo zwiedzanie latarni to około 30-45 minut, w zależności od tego, jak długo chce się podziwiać widoki z tarasu. Warto jednak zaplanować więcej czasu na spacer po okolicy – port, falochron i pobliski park nadmorski tworzą razem ciekawy szlak na godzinę lub dwie.
Współrzędne GPS: 54.186412, 15.554230
Latarnia Morska w Kołobrzegu to miejsce, które łączy w sobie funkcje praktyczne, historyczne i turystyczne. Nie trzeba być entuzjastą nawigacji, żeby docenić widok rozpościerający się z jej szczytu, ani fanem historii, by poczuć ciężar wojennej przeszłości tego miejsca. To po prostu jeden z tych punktów, które warto odwiedzić, będąc w Kołobrzegu – zwłaszcza że koszt i czas potrzebny na zwiedzanie są naprawdę niewielkie w porównaniu z tym, co można tam zobaczyć i przeżyć.